afri - kasa - fari
  team start afrika
2006-2008
foto's
2009-2010
afrika
2011-2012
email gastenboek links

het meest recente verslag staat onderaan

28 nov 2006

nederland


verslag 01
15 dec 2006

marokko I


verslag 02
25 dec 2006

marokko II


verslag 03
04 jan 2007

mauretanië


verslag 04
04 jan 2007

senegal


verslag 05
09 jan 2007

gambia


verslag 06
14 jan 2007

senegal II


verslag 07
16 jan 2007

guinee bissau


verslag 08
25 jan 2007

guinee


verslag 09
05 feb 2007

mali


verslag 10
10 feb 2007

burkina faso


verslag 11
13 feb 2007

benin


verslag 12
19 feb 2007

nigeria


verslag 13
20 mrt 2007

kameroen


verslag 14
03 apr 2007

gabon


verslag 15
10 apr 2007

congo


verslag 16
22 apr 2007

congo drc


verslag 17
01 mei 2007

angola


verslag 18
17 mei 2007

namibië I


verslag 19
19 sep 2007

namibië II


verslag 20
29 sep 2007

zambia


verslag 21
10 okt 2007

zimbabwe


verslag 22
22 okt 2007

botswana


verslag 23
28 okt 2007

namibië III


verslag 24
25 nov 2007

zuid afrika I


verslag 25
28 nov 2007

swaziland


verslag 26
02 dec 2007

zuid afrika II


verslag 27
22 dec 2007

mozambique


verslag 28
07 jan 2008

malawi


verslag 29
28 jan 2008

tanzania I


verslag 30
25 feb 2008

tanzania II


verslag 31
08 mrt 2008

kenia I


verslag 32
29 mrt 2008

oeganda


verslag 33
11 apr 2008

kenia II


verslag 34
05 mei 2008

ethiopië


verslag 35
22 mei 2008

soedan


verslag 36
20 jun 2008

egypte


verslag 37
26 juni 2008

jordanië


verslag 38
02 juli 2008

syrië


verslag 39
17 juli 2008

turkije


verslag 40
29 juli 2008

europa


top

gambia


verslag 05

05 januari 2007 t/m 09 januari 2007

klik hier
 
We staan vier nachten op de camping in Sekuta. Het is een kleine gezellige camping met een restaurantje. Het enige nadeel is dat de bar om 10 uur 's-avonds sluit. We vullen de dagen met schooldingen doen, de auto weer eens een smeerbeurtje geven, boodschappen doen en een beetje aan het strand zitten. Vooral een strandje in het zuiden, Paradise Beach, is de moeite waard.

klik hier

klik hier
 
Op de camping ontmoeten we verder weer Jeroen en Aron uit België met een Renaultje Express ( www.the-earthfield-racers.be ), die we ook aan de grens met Mauritanië waren tegengekomen. Zij hebben veel problemen gehad in Senegal omdat ze geen Carnet de Passage hadden. Uiteindelijk hebben ze 400 euro moeten betalen om door te mogen rijden.

Craig en Anja (www.daviesontour.com) zijn ook weer van de partij en gaan vanaf hier een weekje per vliegtuig naar Sierra Leone. Misschien ontmoetten we hen later weer in Mali.

Ruud en Yvonne gaan weer eens op zoek naar onderdelen voor hun Landrover. Die moet weer 4WD gemaakt worden voor een trip door Mauritanië

klik hier
 
Dave, de vogelaar, is er ook en moet op deze camping afscheid nemen van zijn reisgenoot van de afgelopen tien jaar. Zijn hond is zo ziek geworden dat hij moet besluiten hem af te laten maken. De Duitse dierenarts die het komt doen kent hem toevallig van een eerdere ontmoeting in Senegal. Zo klein kan Afrika zijn. Al met al een emotionele en droevige gebeurtenis voor Dave.

Gambia is een gemakkelijk reisland aangezien, zeker aan de kust, omdat alles redelijk is ingesteld op toerisme. Er zijn zelfs geldautomaten, alleen deze zijn vaak leeg en als ze werken tergend traag. Bovendien kun je maar zo'n zestig euro in lokaal geld tegelijk opnemen en dat is zelfs in Afrika niet zo heel veel geld. Wat verder opvalt in Gambia zijn de toeristen die hier komen voor een Afrikaans snoepje. Je ziet hier de mooiste Afrikaanse jongens arm in arm lopen met de lelijkste blanke vrouwen, 20 jaar of 60 jaar oud, het maakt hier niet uit.

klik hier

klik hier

klik hier
 
We horen dat je hier gemakkelijk een visum voor Nigeria kunt krijgen dus we besluiten dat hier te gaan doen. Nu, zo gemakkelijk ging het nu ook weer niet, aangezien ze vonden dat we ook voor de kinderen visakosten moesten betalen, ook al staan de kinderen in onze paspoorten. (zo'n 60 euro per visum) We houden vol dat twee visa voldoende zijn en ze zeggen dat ze contact gaan zoeken met de ambassade in Dakar en hun ministerie. We moeten de volgende dag maar terugkomen. De volgende dag is er uiteraard nog niets veranderd en we gaan maar wachten. Na een uurtje wordt ons wachten beloond en krijgen we alsnog onze (twee) visa.

Na vier dagen is de auto helemaal volgestouwd met melk, muesli, chocaladepasta, pindakaas, siroop, blikvoer, etc uit de supermarkt en fruit en groentes van de markt en een nieuwe gastank voor de lamp. We nemen afscheid van onze reisvrienden en gaan richting Casamance rijden. De laatste 15km voor de grens is een drama, we doen er ruim een uur over. Aan de grens zijn de formaliteiten snel geregeld en rijden we opnieuw Senegal binnen.
 
printversie

top