afri - kasa - fari
  team start afrika
2006-2008
foto's
2009-2010
afrika
2011-2012
email gastenboek links

het meest recente verslag staat onderaan

28 nov 2006

nederland


verslag 01
15 dec 2006

marokko I


verslag 02
25 dec 2006

marokko II


verslag 03
04 jan 2007

mauretanië


verslag 04
04 jan 2007

senegal


verslag 05
09 jan 2007

gambia


verslag 06
14 jan 2007

senegal II


verslag 07
16 jan 2007

guinee bissau


verslag 08
25 jan 2007

guinee


verslag 09
05 feb 2007

mali


verslag 10
10 feb 2007

burkina faso


verslag 11
13 feb 2007

benin


verslag 12
19 feb 2007

nigeria


verslag 13
20 mrt 2007

kameroen


verslag 14
03 apr 2007

gabon


verslag 15
10 apr 2007

congo


verslag 16
22 apr 2007

congo drc


verslag 17
01 mei 2007

angola


verslag 18
17 mei 2007

namibië I


verslag 19
19 sep 2007

namibië II


verslag 20
29 sep 2007

zambia


verslag 21
10 okt 2007

zimbabwe


verslag 22
22 okt 2007

botswana


verslag 23
28 okt 2007

namibië III


verslag 24
25 nov 2007

zuid afrika I


verslag 25
28 nov 2007

swaziland


verslag 26
02 dec 2007

zuid afrika II


verslag 27
22 dec 2007

mozambique


verslag 28
07 jan 2008

malawi


verslag 29
28 jan 2008

tanzania I


verslag 30
25 feb 2008

tanzania II


verslag 31
08 mrt 2008

kenia I


verslag 32
29 mrt 2008

oeganda


verslag 33
11 apr 2008

kenia II


verslag 34
05 mei 2008

ethiopië


verslag 35
22 mei 2008

soedan


verslag 36
20 jun 2008

egypte


verslag 37
26 juni 2008

jordanië


verslag 38
02 juli 2008

syrië


verslag 39
17 juli 2008

turkije


verslag 40
29 juli 2008

europa


top

zuid afrika, deel 2


verslag 26

28 november 2007 t/m 2 december 2007

klik hier
 
De laatste dagen in Zuid Afrika brengen we door in Komatipoort en het Kruger National Park. In Komatipoort proberen we bij de Mozambikaanse grens een zogenaamde tax-refund te krijgen. In principe kunnen buitenlandse toeristen die iets gekocht hebben in Zuid Afrika aan de grens de betaalde BTW terug laten storten op een bankrekening. Probleem is alleen dan we niet hier de grens naar Mozambique over willen steken maar in het Krugerpark. Uiteindelijk krijgen we het hier niet voor elkaar en hadden het achteraf gezien anders moeten aanpakken. In Komatipoort vullen we de voorraden diesel en eten tot maximaal aan en rijden het Krugerpark in.
De drie dagen daarna rijden we door het Krugerpark, één van de bekendste wildparken van de Afrika, en zeker het bekendste van Zuid Afrika. Eigenlijk hadden we het willen overslaan maar Pieter had in zijn boekje 'Soogdiere van Suider-Afrika' gelezen dat hier ook leeuwen, luipaarden en cheeta's voorkomen en dus wilde hij er heel, heel graag heen. In drie dagen hebben we ruim vierhonderd kilometer door dit uitgestrekte park gereden en zo'n beetje alle dieren gezien, maar helaas voor Pieter geen van deze katten. Alleen de eerste ochtendsafari zagen we om vijf uur 's morgens een glimp van een leeuwin die tussen het struikgewas verdween. Het blijft een wildpark en geen dierentuin waar je van hok naar hok kan lopen. We hebben overigens wel heel veel olifanten, neushoorns, buffels, nijlpaarden, gnoe's, zebra's, giraffen, kudu's, waterbokken, bosbokken, steenbokken, duikers, struisvogels, impala's, krokodillen, schildpadden en ik weet niet hoeveel andere soorten dieren en vogels gezien, dus echt te klagen hebben we niet. Ongeveer halverwege het park is sinds twee jaar een grensovergang naar Mozambique, naar het aansluitende Limpopo wildpark.

klik hier

klik hier

klik hier
 

klik hier

klik hier

klik hier

klik hier
 
Bij deze grensovergang verlaten we Zuid Afrika waar we ruim een maand zijn geweest. Het is voor ons het land in Afrika met de grootste contrasten. Zowel wat betreft de verschillende bevolkingsgroepen, de verdeling van rijkdom, de talen, klimaatzones en landschappen. We hebben met heel veel, voornamelijk witte mensen gesproken over de grote problemen die het land heeft. Velen zijn behoorlijk pessimistisch over de toekomst, en als je naar de ontwikkeling in de afgelopen jaren kijkt en naar andere Afrikaanse landen kijkt ben je snel geneigd ze gelijk te geven. Vooral de criminaliteitcijfers, instroom van illegalen, het onderwijs, de gezondheidszorg zijn grote problemen. Voor veel mensen zijn de levensomstandigheden verslechterd in de afgelopen jaren en daar klagen ze natuurlijk over. Net als in Zimbabwe worden ook hier blanke boeren onteigend, echter met het verschil dat ze een vergoeding krijgen en dat de boerderijen worden overgedragen aan het personeel. En het einde van deze onteigeningen is nog lang niet in zicht. Het trieste is dat het meestal eindigt in aftakeling van de bedrijven, een snel faillissement en alleen nog maar wat productie voor eigen behoefte. Er zijn gewoon domweg te weinig goed opgeleide zwarte mensen die dit soort grootschalige bedrijven kunnen managen. Degenen die wel goed opgeleid zijn werken waarschijnlijk liever in de industrie of in de handel.
Aan de andere kant zijn de blanke Zuid-Afrikanen door de afgelopen decennia van oorlogen en boycots wel wat gewend geraakt en hoeven we over het algemeen niet echt medelijden met ze te hebben. In het land wordt bijna alles goedkoop geproduceerd, kost personeel bijna niets en kunnen de meeste blanken zich hier een leven veroorloven dat in Europa maar voor zeer, zeer weinigen is weggelegd. Voor de zwarte bevolking is het een heel ander verhaal, ook voor hen is er nog niet zo heel veel verbeterd. Aids, armoede en gebrekkige scholing zijn enkele van de gigantische problemen hier. Wat ons opviel is dat wij in Zuid Afrika als blanke 'toeristen' maar weinig contact krijgen met de zwarte bevolking. We leven bijna de hele tijd in de 'witte' wereld, op campings, stranden, wildparken en bij mensen thuis en dat voelt soms gek aan in Afrika. Wat ons vooral bij zal blijven is de geweldige gastvrijheid van de mensen, de voor ons leuke Afrikaanse taal, het heerlijke eten, de lekkere wijnen en toch ook wel de vele regenbuien. Van de beruchte criminaliteit hebben we helemaal niets gemerkt.
 
printversie

top